ใช้เวลาคิดอยู่นาน ว่าจะเขียนเรื่องนี้ดีหรือเปล่า เพราะว่าเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับสถาบันเบื้องสูงที่เราเคารพเป็นที่สุด แต่หลังจากใช้เวลาไตร่ตรองซักพัก ก็รู้สึกว่าตัวเองอยากเขียนจริงๆ เพราะอยากให้คนอื่นๆได้อ่านแล้วได้รู้สึกเหมือนๆกัน

เมื่อวานนี้เราได้ไปดูหนังสือที่ร้านนายอินทร์ สาขาสยามพารากอน แล้วได้เห็นหนังสือวางหลบมุมอยู่ในชั้นๆนึง ซึ่งหน้าปกของหนังสือนั้น มีชื่อหนังสือว่า ครองใจคน ตัวปกหนังสือนั้นไม่ได้มีรูปภาพอะไรที่น่าสนใจ เราเดินผ่านไปผ่านมาหลายรอบ แต่ไม่รู้ทำไม เราถึงรู้สึกอยากหยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาอ่านจังเลย

พอได้พิจารณาหน้าปกดีๆ เราก็ได้เห็นตัวหนังสือเล็กบนปก เขียนอธิบายหนังสือเล่มนี้ว่า หลากเหตุผลที่คนไทยรักในหลวง เราก็เลยหยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาอ่านด้านใน เรื่องราวต่างๆที่เราอ่านผ่านๆตา เป็นเรื่องที่เราคนไทยคุ้นเคยกันดี แต่ไม่ว่าจะอ่านกี่รอบต่อกี่รอบ ก็ยังให้ความรู้สึกซึ้งกินใจบอกไม่ถูก

เราตัดสินใจซื้อหนังสือเล่มนี้มา และได้ตั้งใจอ่านจนจบเล่มเมื่อตอนเช้าที่ผ่านมา ใช้เวลาไปประมาณสองชั่วโมง ยอมรับว่า คนแข็งๆอย่างเรา อ่านไป น้ำตาไหลไป เพราะทั้งตื้นตัน เข้าใจ และนึกภาพออก อีกใจก็นึกอิจฉาผู้คนในหนังสืออยู่เล็กๆ ที่ได้มีโอกาสได้เข้าใกล้เบื้องพระยุคลบาทขนาดนั้น

เราได้ฟังเรื่องเกี่ยวกับในหลวงตั้งแต่เล็กๆ เนื่องจากในอดีต พ่อเราเคยรับราชการทำงานอยู่โครงการในหลวงที่เชียงใหม่ มีโอกาสได้รับใช้อยู่ใต้เบื้องพระยุคลบาท พ่อบอกว่า เหนื่อย แต่มีความสุขมาก ในหลวงท่านทรงกันเองมาก เรากินอะไร ท่านก็เสวยอย่างนั้น พ่อยังไม่เคยลืม ข้าวผัดกระเพรา-ไข่ดาวพระราชทาน เมื่อยังรับราชการตอนนั้นเลย จนถึงตอนนี้ ทุกคนที่รู้จักพ่อ รู้ดีว่า พ่อจะไม่พูดและทำอะไรที่เป็นการหมิ่นเบื้องสูง ไม่ว่าจะเป็นพระองค์ใดในราชวงศ์ก็แล้วแต่ ตอนนี้พ่อไม่ได้รับราชการแล้ว แต่ก็ยังรักในหลวงมาก และไม่เคยลืมเรื่องราวเมื่อก่อนเลยซักครั้ง พ่อบอกว่า ตอนนี้ทำได้ดีที่สุด ก็คือทำดีตอบแทนในหลวง เสียภาษีเต็มเม็ดเต็มหน่วย ไม่โกงกินซักบาทถึงเราจะไม่ได้มีเงินมากมายเหมือนคนอื่น เราก็ไม่โกงใครเพื่อประเทศชาติและราษฎรที่ในหลวงทรงรักมาก

เราโชคดี ที่ต่อมาเราได้สามีดีเหมือนพ่อ สามีเราเองก็รักในหลวงมาก และไม่ยอมให้ใครพูดถึงราชวงศ์ ไม่ว่าพระองค์ใดก็ตาม ในทางที่ไม่ดีเลย เพราะครอบครัวเราเชื่ออย่างเหลือเกินว่า ต่อให้เกิดใหม่อีกซักกี่สิบกี่ร้อยชาติ ก็ไม่สามารถจะทำคุณประโยชน์ต่อผืนแผ่นดินที่เราเกิดมา ได้ครึ่งของแต่ละพระองค์ ที่ทรงทำคุณแก่บ้านเมืองเลย

สามีเราได้มีโอกาสใกล้ชิดเบื้องพระยุคลบาทอยู่บ่อยครั้ง ทุกวันนี้ได้เข้าเฝ้า ถวายรายงาน เราก็ภาคภูมิใจเสมอมาว่า ถึงตัวเราเองจะไม่มีโอกาสแบบนี้ แต่ทุกวันนี้ที่ได้เกิดมาในประเทศนี้ อยู่ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท ได้รับเสด็จอยู่ไกลๆเป็นบางครั้ง แค่นี้เราก็สุขใจมากแล้ว แต่ก็แอบหวังไว้ลึกๆว่า วันนึงจะมีโอกาสได้เข้าเฝ้าฝ่าพระบาทเหมือนกัน

เราไม่เก่งคำราชาศัพท์ และ อาจใช้คำบางคำไม่เหมาะสมในที่นี้ เราจำต้องขอพระราชทานอภัยโทษ และขออภัยมา ณ ที่นี้ แต่จุดประสงค์ในการเขียนของเราครั้งนี้ ก็เพื่ออยากให้ทุกคนที่ได้อ่าน รู้สึกเหมือนๆกับเรา และช่วยกันทำความดีเพื่อพ่อหลวงที่เรารักมาก ให้รู้กันไปว่า ในวันนึง ถ้าใครๆก็ต้องตกเป็นเครื่องมือทางการเมือง จะยังมีเรา ที่จะถวายชีวิตเพื่อปกป้องพ่อหลวงของเรา ด้วยใจรักยิ่ง